فکر می‌کنید همه افزودنی‌های غذایی در آزمایشگاه-سنتز شده‌اند؟ اشتباه! بسیاری از مواد طبیعی قهرمانان گمنام هستند. به عنوان مثال، اسید سیتریک، پنهان در طعم تند لیمو و پرتقال، استخراج می شود و به عنوان یک اسید کننده و نگهدارنده استفاده می شود. کاراگینان که از جلبک دریایی استخراج می‌شود، ژله را فن‌آور و بستنی را ابریشمی می‌کند. حتی شربت ذرت با فروکتوز بالا-در عسل نیز می‌تواند به‌عنوان یک شیرین‌کننده ظاهر شود. این مواد طبیعی، با پردازش ساده، می‌توانند غذا را خوشمزه‌تر و-دوام‌تر-تر کنند. آنها عملاً «جادوگران طبیعی» هستند.
"فرمول علمی" سنتز شیمیایی
البته، مواد شیمیایی سنتز شده نیز یک نیروی اصلی در افزودنی های غذایی هستند. به عنوان مثال، جوش شیرین (بی کربنات سدیم) با آزاد کردن دی اکسید کربن هنگام گرم شدن، شیرینی ها را نرم می کند و نان های بخارپز شده را نرم می کند. بنزوات سدیم مانند یک "پوشش محافظ" برای غذا عمل می کند، رشد میکروبی را مهار می کند و عمر مفید را افزایش می دهد. و آسپارتام، شیرین‌کننده‌ای که 200 برابر شیرین‌تر از ساکارز است اما تقریباً{2}}کالری ندارد، خبر خوبی برای رژیم‌های غذایی است. این ترکیبات شیمیایی به شدت فرموله شده اند تا مواد غذایی را برای نیازهای مدرن مناسب تر کنند.
تخمیر میکروبی
یک "معجزه بیوتکنولوژی" فکر نکنید میکروارگانیسم ها فقط می توانند ماست بسازند. آنها همچنین می توانند افزودنی های غذایی تولید کنند! برای مثال، مونوسدیم گلوتامات (MSG)، که در اصل از کلپ استخراج می‌شود، اکنون می‌تواند از طریق تخمیر میکروبی نشاسته ذرت به صورت انبوه-تولید شود. صمغ زانتان که از تخمیر باکتریایی شکر ذرت تهیه می شود، سس سالاد را ضخیم تر و نان را نرم تر می کند. حتی برخی از رنگدانه ها از تخمیر میکروبی به دست می آیند، مانند رنگدانه قرمز موجود در برنج مخمر قرمز-طبیعی و ایمن. این "شگفتی های بیوتکنولوژی" باعث می شود افزودنی های غذایی سازگارتر با محیط زیست و پایدارتر باشند.
